انواع متداول و علل آسیب تسمه نقاله

انواع رایج و علل آسیب تسمه نقاله

(۱) سایش موضعی (آسیب سطحی): تسمه نقاله به شدت مستعد این نوع آسیب است. دلیل اصلی این است که قطعات بزرگ مواد به راحتی در نقاط انتقال تسمه نقاله، محافظ ناودان، غلتک‌های آسیب‌دیده و پاک‌کننده‌ها گیر می‌کنند. هنگامی که تسمه نقاله در حال کار است، این امر باعث سایش بیش از حد در مناطق خاص می‌شود. در شرکت فولاد ویژه شی هونگ، تسمه‌های نقاله دستگاه تخلیه و ناودان دریافت قطار دارای ناودان‌های طولانی هستند و تماس بین محافظ ناودان و تسمه نقاله باعث سایش سریع سطح لاستیکی تسمه نقاله می‌شود. مواردی وجود داشته است که برخی از مناطق تا چندین لایه سایش یافته‌اند، در حالی که مناطق دیگر نسبتاً سالم باقی مانده‌اند.

(۲) آسیب موضعی (خراش‌های نافذ): هنگامی که تسمه نقاله مواد را دریافت می‌کند، سنگ‌های بزرگ و مواد تیز اغلب با آن مخلوط می‌شوند. در نقاط انتقال، به دلیل بافر ناکافی، این مواد می‌توانند ضربه قابل توجهی وارد کنند و تسمه نقاله را بشکنند و سوراخ‌های موضعی ایجاد کنند، به خصوص در ایستگاه‌های انتقال با افت مواد بالا. اگر اشیاء تیز با مواد مخلوط شوند، به راحتی می‌توانند تسمه نقاله را پاره کنند و باعث پارگی در مساحت بزرگ شوند.

(۳) آسیب به اتصال: اتصال تسمه نقاله لاستیکی اغلب آسیب‌پذیرترین قسمت تسمه نقاله است و به نقطه ضعف آن تبدیل می‌شود، زیرا اتصال با همپوشانی مجدد و ولکانیزه کردن تسمه در حین نصب تشکیل می‌شود. رفتار نامناسب اتصال و عدم رعایت استانداردهای فرآیند ولکانیزاسیون به راحتی می‌تواند منجر به سایش زودرس، لایه‌لایه شدن، ترک خوردن، پوسته‌پوسته شدن و سایر پدیده‌ها شود. اگر به موقع رسیدگی نشود، آسیب به اتصال به سرعت بدتر می‌شود و به راحتی باعث گسترش خراش‌ها، کوتاه شدن عمر تسمه و حتی شکستن تسمه نقاله می‌شود.